انفاق بوالدين و اقربان از نظر صله‌ى رحم و رعايت خويشاوندى باشد و نسبت به ديگران صدقه باشد پس در هر صورت نسخ در آيه مورد ندارد و كلمه‌ى « عليم » مبالغه‌ى در علم است كه هيچ چيز از او پوشيده نيست . سخن ما : اين آيه دستور ميدهد : بايد آدم دارا از نادار دستگيرى كند و البتّه اشخاص نادار هم مراتب دارند و بوسيله‌ى جمله‌ى آخر فهمانده شده است كه پس از رعايت اين طبقات مال بايد بمصارف عام المنفعه خرج شود زيرا جمله‌ى « آنچه نيكى بكنيد خدا آگاه است » كنايه است از همين گونه مصارف . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 216 ] كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ وَهُوَ كُرْه لَكُمْ وَعَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّه يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ( 216 ) معنى لغات : « كُرْه » دشوار و سخت . « شَرٌّ » بدى و هر گونه رذيله و گناه . ترجمه : [ در دنباله‌ى انفاق و جهاد با نفس به گذشت از مال و سرمايه دستور جهاد به تن صادر شده است ] 216 كه شما موظف بجنگ هستيد با اينكه آن را نمىپسنديد ، و ممكن است شما چيزى را ناپسند بداريد ولى خير شما در آن باشد چنان كه ممكن است چيزى را به پسنديد كه زيان شما در آن باشد [ چه صلاح و فساد هر چيز را ] خدا بداند و شما ندانيد .